aba    

(II) a. 1. Yünün dövülmesiyle yapılan kalın ve kaba kumaş. 2. Bu kumaştan yapılmış yakasız ve uzun üstlük. 3. sf. Bu kumaştan yapılan. 4. esk. Bu kumaştan yapılan ve dervişlerce giyilen hırka. 5. Kepenek (I).

 Güncel Türkçe Sözlük 


aba    

(I) 1. Abla, büyük kız kardeş. 2. Anne. 3. Üvey anne, analık. 4. Büyükanne, nine, anneanne. 5. Kaynana. 6. Yenge. 7. Teyze. 8. Hala. 9. Yetişmiş, bulûğa ermiş küçük kız kardeş. 10. Hanım, hanımefendi. 11. Baba.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 


aba    

(II) 1. Çoban, deveci ve göçebelerin giydiği uzun, yakasız üstlük, kepenek. 2. Beyaz yünden dokunan bir çeşit kilim. 3. Yün terlik.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 


aba    

Yaba.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 


aba    

Teklifsiz konuşmada seslenme ve dikkati çekme ünlemi.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 


aba    

Şaşma ve korku ünlemi.

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 


aba    

Palto.

Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 


aba    

Ünlem edatı, krş. obu

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 


aba    

Abe

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 


aba    

Abla, krş. abıla

 Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü 


aba    

Aba güreşinde giyilen ve dizlere değin uzanan özel güreş giysisi.

 BSTS / Güreş Terimleri Sözlüğü 


aba    

1. Çoban kepeneği. (Küplüce *Gümüşhacıköy - Amasya) 2. Kışlık pantalon. (Çukurhisar - Eskişehir) 3. Atkısı yün, çözgüsü kıl olan kilim. (Alayunt -Kütahya)

 BSTS / Zanaat Terimleri Sözlüğü 1976


aba    

bk. kıllık

 BSTS / Zanaat Terimleri Sözlüğü 1976


aba    

1. Ana. 2. Nine, anneanne.

 Tarama Sözlüğü 1963


Aba   Köken: T. 

Cinsiyet: Kız
1. Abla. 2. Anne.

 Kişi Adları Sözlüğü 

Yorumlar (0)

+ Yorum Yaz

Not: Yazılan yorumların sorumluluğu yazan kişiye aittir. Yazılan yorumlardan dolayı sitemiz hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.